Włochy

Agrigento DOLINA ŚWIĄTYŃ
W r. 581 p.n.e. osadnicy greccy, uchodźcy pochodzący z ich doryckiej stolicy Gela na południu Sycylii, założyli nową kolonię na tarasowych wzgórzach między rzekami Akragas i Hypsas (dziś San Biagio i SanfAnna). Nowa osada otrzymała nazwę od pobliskiej rzeki Akragas. Rzymianie nazwali ją Agrigentum, Arabowie Gir-genti - ta nazwa utrzymała się aż do r.
1927, kiedy to powrócono do antycznej nazwy. Grecki poeta Pindar opiewał miasto jako „rozkochane w blasku, najpiękniejsze z miast doczesnych". Poeta przybył do Akragas w orszaku tyrana Terona, który w r. 480 p.n.e. pobił Kartagińczyków pod Himera (dzisiejszym Termini Ime-rese); pojmani jeńcy musieli pracować przy budowie wodociągu, stawu rybnego i świątyń Agrigentu. Położenie świątyń na czterech wzgórzach wieńczących miasto na wybrzeżu Morza Śródziemnego, leżące w dolinach i otoczone murem obronnym, zainspirowało poetę. Ze starożytne-i|o miasta liczącego niegdyś 200000 mieszkańców pozostały szczątki (wykopaliska objęły tylko niecałe 5 proc. powierzchni miasta), zaś wspaniałe sylwetki świątyń pozostawiają na zwiedzających niezatarte wrażenie - dolina świątyń nie ma nawet równych w macierzystej Grecji i stanowi zabytek klasy światowej. Z placu Piazza Marconi (Stazione FS) należy iść za znakami „Valle dei Templi", skręcić po 1,5 km na lewo i przez ulicę Via Demetra do cmentarza (parking); poniżej muru starożytna droga dla wozów prowadzi w górę do San Biagio. Z tego zapewne najstarszego wzgórza świątynnego otwiera się najpiękniejszy widok na Dolinę Świątyń i dawne założenie miejskie; skromny kościółek San Biagio w stylu normańskim pochodzi z XII w. i powstał na fundamentach świątyni bogini Demeter, widocznych w postaci potężnych bloków kamiennych.